آموزش نحوه برخورد با کودک دارای معلولیت

از یک حکیم فرزانه پرسیدند: «چه زمانی باید فرزندان خود را تربیت کنیم؟» آن حکیم پاسخ داد: «20 سال قبل از اینکه فرزندتان به دنیا بیاید». سخن این حکیم نشان می‌دهد که امر تربیت فرزندان تا چه اندازه حائز اهمیت است.

یکی از چالش‌هایی که والدین فرزندان دارای معلولیت همواره با آن مواجه هستند، نحوه برخورد آنها با فرزندشان است. این کودکان به خاطر مشکلاتی که دارند، حساس‌تر و زود رنج‌تر از سایر کودکان هستند. بنابراین در برخورد با آنها باید توجه و لطافت بیشتری را نیز مد نظر قرار دهید.

همچنین، گروه دیگری از والدین هستند که معلولیت را برابر با نیازمندی می‌دانند. با اینکه فرد دارای معلولیت، بیش از دیگران نیازمند است، اما این به معنای نیازمندی در تمام فعالیت‌های روزمره نیست. باید به خاطر داشته باشید که رعایت اعتدال در برخورد با این کودکان، مهم‌ترین نکته می‌باشد.

در این مقاله، توانیتو قصد دارد شما را با نحوه برخورد اصولی و مناسب با فرزند دارای معلولیت خود آشنا کند.

2 اشتباهی که والدین مرتکب می‌شوند

والدین و خانواده افراد دارای معلولیت به خاطر محدودیت‌هایی که فرزندشان دارند، در معرض خطرات و مشکلات بسیاری قرار دارند. همین امر می‌تواند تمرکز آنها را از بین برده، احساسات منفی در آنها ایجاد کند و باعث ایجاد اشتباهاتی در برخورد با فرزندان خود، به ویژه فرزندان دارای معلولیت خود، شود. در اینجا به تعدادی از آن اشتباه‌ها اشاره می‌کنیم.

1.ایجاد و افزایش مشکلات زناشویی: در برخی از موارد مشکلاتی که محدودیت‌های کودک بر والدین تحمیل می‌کند، از قبیل مشکلات اقتصادی یا عاطفی، روابط بین فردی و زناشویی والدین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. توجه داشته باشید که فرزندان دارای معلولیت شما، روابط بین والدین خود را زیر نظر دارند. سعی کنید ابتدا مشکلات بین خود را از میان بردارید.

2.گوشه‌گیری و انزوای اجتماعی: متاسفانه برخی خانواده‌ها هستند که محدودیت فرزند خود را عیب و ننگ می‌دانند و از جامعه، انسان‌ها، دوستان و آشنایان فاصله می‌گیرند. این کار، خواه ناخواه بر روی فرزند آنها تأییرات منفی شدیدی دارد؛ زیرا فرزند آنها نیازمند داشتن روابط دوستی لذت بخش با افرادی خارج از خانواده است. پس مشکل را بپذیرید و افتخار به فرزند دارای معلولیت خود، به او کمک کنید.

3 رفتاری که نباید انجام دهید

انجام دادن برخی کارها نه تنها کمکی به وضعیت موجود نمی‌کند، بلکه شرایط را بدتر می‌کند. در اینجا برخی از این رفتارها را معرفی می‌کنیم.

1.القای ضعف به کودک: مدام اشک ریختن، کمک‌های افراطی، رسیدگی به نیازهای او بدون اینکه درخواستی وجود داشته باشد و … . این رفتارها می‌توانند به کودک دارای معلولیت تلقین کنند که او یک انسان ضعیف است که هیچ وقت موفق نمی‌شود و بر مشکلات خود غلبه نخواهد کرد.

2.مقصر دانستن والد دیگر: برخی والدین با یکدیگر مشاجره می‌کنند. به جای اینکه به رفع نیازهای فرزند خود فکر کنند و برای استعدادهایی که دارد برنامه ریزی کنند، یکدیگر را مقصر جِلوه می‌دهند. این کارها تمرکز والدین را از روی مشکلات کودک برمی‌دارد و فرصت‌ها را یکی پس از دیگری از بین می‌برد. شاید یکی از والدین مقصر بوده باشد، ولی الان کودک مشکلاتی دارد و کمک کردن دو والد بهتر از کمک نکردن هیچ کدام از آنهاست.

5.مقایسه کردن آنها با دیگر کودکان: برخی والدین گمان می‌کنند مقایسه کردن کودک با دیگری باعث می‌شود که او برانگیخته شود تا کارهای بیشتری انجام دهد و چیزهای بیشتری یادبگیرد. در حالی که دقیقا برعکس است. مقایسه کودک دارای معلولیت (و به طور کلی کودک با دیگران)، اعتماد به نفس را از او می‌گیرد و او را در ذهن خود موجودی ضعیف نشان می‌دهد.

5 کاری که باید انجام دهید

انجام برخی رفتارها و فعالیت‌ها از سوی والدین می‌تواند به کودک دارای معلولیت کمک کند که با شرایط خاص خود سازگاری بیشتری داشته باشند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین این رفتارها اشاره می‌کنیم.

1.آموزش همدلی به خواهر و برادرها: در مراقبت از سلامتی فرزندان دارای معلولیت، به ویژه سلامتی روان‌شناختی و عاطفی، نقش خواهر و برادرها اگر بیشتر از والدین نباشد کمتر هم نیست. گاهی یک جمله تحقیر آمیز یا نگاه مغرورانه از سوی فرزندانی که معلولیت ندارند، می‌تواند تمام زحمات والدین را از بین ببرد.

2.مثبت بودن: تفکر مثبت، حس مثبت و خوش‌بین بودن همواره پیامدهای خوبی برای شما و فرزندتان دارد، پس همین حالا آن را تمرین کنید. منظور از خوش‌بینی اعتقاد به تمام شدن مشکلات نیست، بلکه دیدن جنبه‌های مثبت در همین شرایط کنونی است. حقیقت این است که فرزند شما با محدودیتی که دارد تعریف نمی‌شود، او توانایی‌هایی نیز دارد.

3.مهارت آموزی: حتما سعی کنید از مشاوره‌های افراد متخصص بهره‌مند شوید تا بتوانید با کیفیت بیشتر و مناسب‌تری به او کمک کنید.

4.بازی کردن: بازی کردن فرصتی برای شناخت بهتر وضعیت، ضعف‌ها و توانایی‌ها را به فرزند شما می‌دهد و به او اجازه می‌دهد نقش پذیری اجتماعی داشته باشد. با این حال توجه داشته باشید که بازی‌ها بایستی با وضعیت کودک متناسب باشند.

5.مسافرت و انجام سایر فعالیت‌های تفریحی: شما و کودک‌تان لایق لذت بردن از زندگی هستید. خودتان را از انجام فعالیت‌های لذت بخش مثل سفر کردن محروم نکنید. سفر کردن به کودک دارای معلولیت شما امکان ارتباط برقرار کردن با دنیای ناشناخته را می‌دهد و در روحیه او تأثیر بسیاری دارد.

نتیجه‌گیری

در این مقاله به اشتباه‌های رایجی که برخی از خانواده‌ها انجام می‌دهند اشاره کردیم و گفتیم که انزوا و افزایش مشکلات زناشویی مهم‌ترین این اشتباهات هستند.

 علاوه بر این، رفتارهایی نیز وجود دارند که والدین نباید انجام دهند که عبارت اند از مشاجره با والد دیگر و مقصر دانستن او، مقایسه کودک با سایر کودکان دارای معلولیت و کودکانی که معلولیت ندارند و القای ضعف و ناتوانی به کودک.

همچنین انجام برخی از رفتارها از سوی افراد متخصص توصیه می‌شود که می‌توانند محیط حمایت کننده و پرورش دهنده‌تری را برای کودکان دارای معلولیت فراهم کنند. این فعالیت‌ها شامل آموزش همدلی به خواهر و برادرها، مثبت بودن، مهارت آموزی، بازی کردن، مسافرت و انجام سایر فعالیت‌های تفریحی هستند.

مجموعه توانیتو ارائه دهنده خدمات تخصصی مراقبت و نگهداری، آموزش مهارت، بهداشتی و درمانی به کودکان و افراد دارای معلولیت است. شما عزیزان می‌توانید برای کلیه نیازهای کودک خود، از روش‌های تخصصی و کادر مجرب مجموعه توانیتو استفاده کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *