از کارهای روزمره به کاردرمانی

کاردرمانی

کاردرمانی شاخه‌ای از توانبخشی است که سه رویکرد درمانی جسمی، ذهنی و روانی را در چارچوب فعالیت‌های هدف‌دار به افراد ناتوان و کم‌توان ارائه می­دهد. کاردرمانی یک رشته کلی‌نگر است و همه ابعاد جسمی، روحی و روانی بیماری و تاثیرات مختلفی را که ممکن است بر عملکرد فردی و زندگی اجتماعی بیمار داشته باشد، در نظر دارد. این رشته به درمان افراد ناتوان یا کم‌توان در هر رده سنی پرداخته و به آنان کمک می­کند که در زندگی شخصی خود به افراد دیگر وابسته نباشند و آن­ها را به سوی استقلال در انجام فعالیت‌های روزمره، یاری می­دهد. لازم به ذکر است که یکی از مهم‌ترین و نهایی‌ترین اهداف کاردرمانی، به استقلال رساندن بیمار در زندگی شخصی و اجتماعی وی است.

گاهی فرد ناتوان یا کم‌توان به دلیل اختلالات موجود، برخی از مهارت‌های حرکتی و گفتاری خود را از دست می­دهد. همین امر باعث ایجاد اختلال در انجام فعالیت‌های روزانه و گاهی مربوط به شغل او می­گردد. همچنین فرد در روابط خانوادگی و اجتماعی خود دچار محدودیت شده و استقلال کافی را ندارد. تمام این عوامل دست‌به‌دست هم داده و موجب بروز مشکلاتی مانند تضعیف روحیه و اعتماد به نفس فرد و نیز افسردگی وی می­‌شود. در این صورت، استفاده درمانی از کارهایی که فرد به صورت روزانه انجام می‌­دهد، با هدف کمک به وی برای پشت سر گذاشتن مراحل وابستگی و نیز کسب استقلال در انجام امور شخصی، می‌­تواند موثر واقع شود.

دو حوزه تخصصی کاردرمانی عبارتند از: کاردرمانی ذهنی و کاردرمانی جسمی

کاردرمانی ذهنی

از جمله مشکلات و اختلالاتی که نیازمند کاردرمانی ذهنی هستند، موارد زیر را می‌­توان نام برد:

بیش‌فعالی فرد، کمبود و یا فقدان تمرکز و توجه، سندرم داون، اوتیسم، اختلال شدید در خواندن و نوشتن، اختلالات رفتاری همچون پرخاشگری، فوبیا و آلزایمر

کاردرمانی جسمی

در موارد زیر فرد نیازمند کاردرمانی جسمی است:

فلج مغزی، کوتاهی برخی اندام‌ها، مشکلات حرکتی، کج گردنی، قطع نخاع، فلج اندام‌ها و…

اهداف کاردرمانی

کمک به پیشبرد سلامت جامعه، کاهش هزینه‌های ناشی از بیماری‌هایی از قبیل کم‌توانی و ناتوانی و مساعدت در کاهش مشکلات بیماران دارای مشکلات جسمی و اختلالات حرکتی، از مهم‌ترین اهداف کاردرمانی هستند. هدف کلی کاردرمانی، پیشگیری از پیشرفت این اختلالات و کمک به فرد کم‌توان یا ناتوان برای بازیابی توانایی‌هایی است که در اثر بیماری و اختلال از دست داده است. کاردرمانی این افراد را تا رسیدن به حداکثر تواناییشان، همراهی می‌کند.

چه کسانی به کاردرمانی نیاز دارند؟

هر شخصی که به دلیل مشکلات جسمی و روانی قادر به انجام فعالیت‌های روزمره خود بدون نیاز به فرد یا افراد دیگر نباشد، نیازمند کاردرمانی است. از جمله افراد زیر:

  • کسانی که از ناحیه نخاع آسیب دیده‌اند
  • افرادی که به دلیل سکته مغزی توانایی انجام امور خود را ندارند
  • کسانی که از التهاب مفاصل و دردهای مزمن، رنج می­برند
  • افرادی که جراحی جایگزینی مفصل انجام داده‌اند
  • اشخاص مبتلا به سرطان، دیابت و یا ام‌اس
  • کسانی که مشکل دید و بینایی دارند
  • بیماران مبتلا به فلج مغزی و کسانی که تعادل کافی ندارند
  • افرادی که از مشکلات روانی و رفتاری رنج می­‌برند

لازم به یادآوری است که سایر بیماری­ها نظیر نواقص مادرزادی، اوتیسم، بیش‌فعالی و آسیب‌دیدگی‌های شدید در اثر سوختگی نیز برای درمان کامل، احتیاج به کاردرمانی دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *