توانیتو توانمند سازی برای همه

استیون هاوکینگ؛ نابغه متفاوت

ا

استیون هاوکینگ، فیزیک‌دان نظری مشهور انگلیسی، می‌گوید: «آدم باید نگرش مثبتی نسبت به همه چیز داشته باشد و از شرایطی که در آن قرار می‌گیرد بهترین بهره‌ برداری را انجام دهد».

در این مقاله قصد داریم به معرفی بخش‌هایی از زندگی استیون هاوکینگ، به عنوان یکی از نوابغ عصر حاضر بپردازیم. تمرکز ما بر روی جنبه‌های علمی این دانشمند نخواهد بود (برای آشنایی بیشتر می‌توانید مقالات مرتبط با فعالیت‌های علمی استیون هاوکینگ را مطالعه کنید)، تأکید ما بیشتر بر روی معلولیت، دلایل و عوامل کنار آمدن با معلولیت و موفقیت پس از معلولیت خواهد بود.

تاریخچه مختصر زندگی او

استیون ویلیام هاوکینگ ۷۶ ساله در تاریخ هشت ژانویه سال ۱۹۴۲ در آکسفورد متولد شد و در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۸ چشم از جهان فرو بست. در مدرسه به علت مطالعه کتاب‌های فرادرسی، از کتاب‌های مدرسه و معلمان ایراد می‌گرفت. در ۱۷ سالگی وارد دانشگاه آکسفورد شد. در همان زمان تقریبا یک سال کوچک‌تر از سایر سال اولی‌ها بود و این مورد نبوغ او را نشان می‌دهد.

در دوره فوق لیسانس، استیون، دیگر آن دانشجوی موفق سال‌های قبل نبود. بعدها اعلام کرد که برای مطالعه درس‌های دانشگاه وقت زیادی نمی‌گذاشته و حدودا روزی ۱ ساعت درس می‌خوانده است. در سال آخر تحصیل، در راه‌پله به زمین می‌خورد و به سرش ضربه وارد می‌شود که باعث می‌شود بخشی از حافظه خود را از دست بدهد. این اتفاق تنها ناتوانی حرکتی او نبود. چند بار دیگر نیز زمین خورده بود و حتی در بستن بند کفش‌هایش نیز ناتوان بود و بعضا در سخن گفتن مشکل داشت.

او دو بار ازدواج کرد. نخستین بار در سال ۱۹۶۵ با جین وایلد ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۵ جدا شد. در همان سال با پرستار خود، الین میسون، ازدواج کرد و در سال ۲۰۰۶ جدا شد. استیون سه فرزند به نام‌های رابرت، لوسی و تیموتی داشت که هر سه از همسر اول او هستند.

نابغه بیمار

استیون نابغه، یک بیماری خاص داشت، با این حال در بیشتر موارد نشانه‌های بیماری را پیش خود نگه می‌داشت و بروز نمی‌داد. در ۲۱ سالگی پدرش که پزشک بود متوجه شد او مشکلاتی دارد. او برای ناراحتی در دست و پا به پزشک متخصص مراجعه کرد و مشخص شد که از یک بیماری بسیار نادر رنج می‌برد.

 اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا ALS که یک بیماری نورونی است. در این بیماری اعصاب حرکتی بدن از بین می‌روند و فرد به تدریج توانایی حرکت کردن را از دست می‌دهد. در همان زمان، پزشکان پیش‌بینی کرده بودند که استیون تا دو سال دیگر یعنی در سن ۲۳ سالگی می‌میرد.

نظر پزشکان در مورد پیشروی بیماری درست بود، ولی در مورد مرگ استیون نه؛ او تقریبا نیم قرن بیش از آنچه که پیش‌بینی شده بود، زندگی کرد. در سال ۱۹۸۵ به خاطر تنگی نفس و با رضایت همسرش، مجبور به پذیرش عمل جراحی نای یا تراکئوتومی شد و از این تاریخ به بعد دیگر نتوانست صحبت کند.

برخی ویژگی‌های شخصیتی خاص استیون

هوش و نبوغ بالا، علاقه به ریاضیات، خیرگی و سرکشی موجب می‌شد او با معلمان و دانش‌آموزان جر و بحث کند و همیشه در پی یادفتن اشکلات کتاب‌های درسی خود باشد. او به قدری بد خط بود که به جز خودش کسی نمی‌توانست دست‌خط او را بخواند.

درست برخلاف انیشتین عاشق کتاب‌های علمی تخیلی بود و این کتاب‌ها به او کمک می‌کردند تا برای آرزوی دیرین خود، گشودن رمز و راز جهان هستی، برانگیختگی بیشتری پیدا کند.

ابتلا به بیماری خبر ناراحت کننده‌ای برای او و خانواده‌اش بود. ولی چند عامل مانع از دلسردی کامل آنها شد: لجاجت و روحیه مبارزه طلبی، ملاقات با پسر مبتلا به سرطان خون که درد می‌کشید، همچنین خودش می‌گوید رویایی داشت که می‌خواست به آن تحقق ببخشد.

 زمانی که پزشکان به او گفتند که تا دو سال دیگر بیشتر زنده نخواهد بود، ابتدا ناامید شد، ولی بعد به خود گفت: «شاید پزشکان اشتباه می‌کنند و شاید اشتباه آنها مانند اشتباهات بسیار رایج کتاب‌های درسی باشد».

موفقیت پس از معلولیت

استیون در مقطعی از زندگی‌اش تنها می‌توانست دو انگشت از تمام ماهیچه‌های بدنش را حرکت دهد. با عمل جراحی نای قدرت تکلم خود را به طور کامل از دست داد، ولی با جایگزین کردن کامپیوتر سخنگو، ارتباطش با جهان اطراف بهتر از قبل شده بود.

هاوکینگ که به انیشتین دوم معروف است سعی کرده با افزودن نظریات مربوط به کوانتوم به نظریه نسبیت انیشتین، نظریه‌ او را تکمیل کند. او کرسی ریاضیات لوکاس را در اختیار داشت که در قرن ۱۸ متعلق به نیوتون بود.

همچنین پس از بازنشستگی فعالیت‌های خود را به عنوان استاد افتخاری ریاضیات لوکاس ادامه داد. با اینکه بیمار بود، ولی ارائه نظریه‌هایی در مورد سیاه چاله‌های فضایی و طبیعت زمان برای او شهرت و محبوبیت جهانی به دست آورد. او دارای دکترای افتخاری و افتخارات و جوایز متعدد است و همچنین عضو انجمن پادشاهی بریتانیا و آکادمی علوم ایالات متحده آمریکا می‌باشد.

در بین آثار او نشریاتی نیز برای جامعه غیر علمی دیده می‌شود، به ویژه نگارش یک مجموعه چهار کتابی برای بچه‌ها (جرج و کلید پنهان وی به سوی کیهان، جرج و گنجینه کیهانی، جرج و بیگ بنگ و جرج و کد بازنشدنی) که به همراه دخترش آنها را نوشته است.

سخن آخر

استیون هاوکینگ یک الگو برای تمام انسان‌هاست. او نه تنها دانشمندی استثنایی بود، بلکه برای افراد دارای معلولیت نیز نمونه‌ای متمایز به حساب می‌آمد.

 او توانست با تلاش و پشتکار مشکلات زندگی خود را به فرصت تبدیل کند و حتی افرادی که معلولیت ندارند نیز می‌توانند او را سرلوحه زندگی خود قرار دهند.

خود استیون در مورد مشکلی که داشت می‌گوید: «پیش از اینکه شرایطم را بفهمم، خیلی از زندگی خسته شده بودم. به نظر می‌رسید که هیچ کار ارزشمندی برای انجام دادن وجود ندارد».

تمام افراد توانایی‌های بالقوه خاصی دارند که نیازمند پرورش دادن و شکوفا شدن است. مجموعه توانیتو آمادگی ارائه خدمات نگهداری و آموزشی ویژه به افراد دارای معلولیت و سالمندان را اعلام می‌دارد.

درباره نویسنده

سارا رجبلو

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی‌ها