توانیتو توانمند سازی برای همه

افراد معلول، شایسته احترامند؛ نه نیازمند ترحم!

ا

معلول

معلول به شخصی اطلاق می­‌گردد که بر اثر نقص جسمی یا ذهنی دچار اختلالات دائمی و چشمگیری در زمینه سلامت، زندگی اجتماعیو  اقتصادی شده است.  فرد دارای معلولیت فارغ از علت ایجاد معلولیت خود، مبتلا به مجموعه‌ای از اختلالات جسمی و یا ذهنی‌ست ‌که امکان اشتغال برای وی را تا حد زیادی کاهش می‌‎دهد. اختلالات در فرد معلول، امکان استقلال اجتماعی و اقتصادی وی را تقریبا غیر ممکن می­‌سازد. این اختلالات شامل ناشنوایی، نابینایی و معلولیت جسمی، حرکتی و ذهنی است. افرادی که از این اختلالات رنج می­‌برند، معلول نامیده می‌­شوند. آمار نشان می‌­دهد حدود سه در صد از جمعیت ایران، دارای معلولیت جسمی به صورت کلی یا جزیی هستند.

انواع معلولیت

معلولیت از نظر بینایی

معلولیت از نظر شنوایی: به این افراد  معلول خاموش می­‌گویند.

معلولیت گفتاری

معلولیت در اندام‌های حرکتی

معلولیت ذهنی و روحی

معلولیت احشای داخلی

معلولیت‌های اکتسابی: افراد مبتلا به این دسته از معلولیت‌ها، در اثر تصادف و یا سانحه طبیعی به این گونه اختلال دچار گشته‌­اند.

معلولیت ذهنی

افراد مبتلا به معلولیت ذهنی، هیچ اختلالی از نظر بینایی، شنوایی و اندام های حرکتی خود نداشته و از جنبه جسمی کاملا سالم هستند. افراد دارای معلولیت ذهنی، نسبت به همسالان خود دیرفهم‌ترند. این افراد، همچنین در مقایسه با افراد هم سن خود قدرت استدلال پائین‌تری دارند.

افراد معلول دارای معلولیت ذهنی به سه دسته تقسیم می­‌شوند:

  • دسته اول به تربیت اجتماعی پاسخ مثبت می­‌دهند: این دسته از معلولین، از نظر عاطفی تغییرپذیر و غیرقابل‌پیش‌بینی هستند. والدین این دسته از افراد، باید محیطی سرشار از امنیت و آرامش برای این افراد تدارک ببینند. خانواده نباید به مخالفت سریع با آن ها پرداخته و نسبت به اعمال و رفتارشان واکنش‌های تند نشان دهند. این دسته از افراد ،به راحتی قابل‌کنترل و تربیت‌پذیرهستند. فقط کافیست که با آرامش با آنان برخورد شود.
  • دسته دوم، نسبت به آموزش و پرورش واکنش مثبت نشان می­‌دهند: این دسته از افراد، بهره هوشی بالاتری دارند؛ به خوبی و محتاطانه با دنیای اطراف خود ارتباط برقرار کرده و اجتماعی هستند؛ مستقل ترند و در مواقعی که احساس خطر کنند واکنش های عاقلانه‌تر و مناسب‌تری نشان می­‌دهند.  به علاوه آن‌ها می‌توانند شغل داشته باشند و در آن موفق هم باشند.
  • دسته سوم، به حمایت زیادی از طرف خانواده و جامعه نیازمندند. این افراد معلول در مقایسه با دو دسته قبلی نسبت به آموزش بی‌میلند و از هوش کمتری نیز برخوردارند. خانواده این گروه از افراد، نیازمند آموزش‌ها و دوره های خاص برای مراقبت از فرزندشان هستند.

معلولیت جسمی

افراد مبتلا به فلج حرکتی و همچنین افرادی که دچار نقص عضو بوده معلول جسمی و حرکتی نامیده می‌­شوند. این دسته از معلولین به دلایل مختلفی مانند اختلالات مادرزادی و اختلالات اکتسابی به معلولیت دچار شده‌اند.

نگرش مردم نسبت به افراد معلول

افراد معلول غالبا از وضعیت خود ناراحت هستند. این افراد از این که توانایی‌های جسمی و ذهنی‌شان نسبت به افراد عادی کمتر است، احساس ضعف و کمبود می­‌کنند و از شرایطی که گاه ادامه حیات آن‌ها را تهدید می­‌کند، به شدت هراس دارند؛ اما اطرافیان این افراد ضمن قبول این شرایط، باید بپذیرند معلولین نیازی به ترحم و دلسوزی ندارند. آنان نیازمند احترام و حمایت به دور از دلسوزی هستند. معلولین، از آحاد جامعه انتظار دارند به عنوان یک شهروند معمولی پذیرایشان باشند و به حقوق شهروندی ایشان و حق مشارکتشان در جامعه احترام بگذارند. این افراد خواهان تقبل مسئولیت‌های اجتماعی و برخورداری از حقوق برابر با سایر اعضای جامعه هستند. پس آگاه باشیم که معلولین شایسته ارزش و احترامند نه نیازمند ترحم و دلسوزی!

درباره نویسنده

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی‌ها