افسردگی و معلولیت

بسیاری از خانواده‌هایی که با مسئله معلولیت مواجه هستند، دغدغه‌هایی را در مورد سلامت روانی فرزندان خود دارند. چرا که وجود مشکلات روانی می‌تواند نگرانی‌ها و مشکلات آنها را دو چندان کند. بنابراین توجه به سلامت روانی فرزندان دارای معلولیت بسیار حائز اهمیت است.

 افسردگی، یکی از اختلالاتی است که در دهه‌های اخیر در کشور ما و جامعه جهانی گسترش یافته و مشکلات فردی و اجتماعی فراوانی را ایجاد کرده است. در این مقاله، توانیتو قصد دارد به معرفی افسردگی، معلولیت و راه‌های کمک به افراد دارای معلولیتِ افسرده بپردازد.

افسردگی چیست؟

همه ما کم و بیش با افسردگی آشنایی داریم و به نوعی با آن ارتباط داشته‌ایم. افسردگی نوعی اختلال است که با کاهش خلق (حس و حال)، کاهش فعالیت‌های لذت‌بخش زندگی، مشکل در خواب، احساس گناه و افکار مربوط به مرگ و خودکشی همراه است.

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به افسردگی هستند؟

میزان خطرپذیری افراد در مقابل افسردگی متفاوت است. برخی افراد در مقایسه با بعضی دیگر، به‌سهولت دچار افسردگی می‌شوند. روان‌شناسان معتقدند که افراد با آمادگی برای افسرده شدن به دنیا می‌آیند. ولی این آمادگی عموما به عامل محیطی راه‌انداز (یک اتفاق یا عامل خاص که تغییراتی ناگهانی در زندگی فرد ایجاد کند، مانند از دست دادن یک عزیز یا ورشکستگی) نیاز دارد تا فرد افسردگی را تجربه کند.

پس احتمال دارد (به میزان‌های مختلف) همه افراد به افسردگی دچار شوند. بنابراین این فرض که افراد دارای معلولیت افسرده نیز هستند، فرض اشتباهی است. بسیاری از افراد افسرده می‌شوند، بدونی اینکه معلولیت داشته باشند و بسیاری از افراد دارای معلولیت، حتی غمگین نیز نیستند، چه برسد به افسردگی.

معلولیت  و انواع آن

به طور کلی معلولیت اختلالی است که در عملکردهای طبیعی فرد ایجاد می‌شود و برای فرد محدودیت‌هایی را ایجاد می‌کند و با توجه به نوع مشکل و محدودیتی که برای فرد ایجاد می‌کند، می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد که عبارت اند از:

  • معلولیت جسمانی: این نوع معلولیت شامل مواردی است که در ظاهر یا عملکرد جسمانی فرد نقص‌هایی وجود دارد.
  • معلولیت ذهنی: عبارت است از وجود مشکلاتی که در ویژگی‌های ذهنی اختلال ایجاد می‌کنند (برای مثال قدرت قضاوت و استدلال).
  • معلولیت حسی: ضعف در یکی از اندام‌های حسی که برای فرد محدودیت‌هایی را ایجاد می‌کند که عبارت اند از نابینایی و ناشنوایی.
  • معلولیت گفتاری: ناتوانی در صحبت کردن که معمولا با اختلال‌هایی مثل تیک یا لکنت دیده می‌شود.

باید توجه کرد که در برخی از افراد این معلولیت‌ها می‌توانند به ‌صورت همزمان با هم رخ دهند. اما این امر الزامی نیست. به عبارت دیگر افراد دارای معلولیت جسمانی الزاما معلولیت ذهنی ندارند.

با انجام 9 کار ساده، به کودکان دارای معلولیت و افسرده خود کمک کنید

  1. به آنها کمک کنید با افرادی که مشکلات مشابه دارند ارتباط برقرار کنند: یکی از فعالیت‌هایی که می‌تواند در کاهش حس افسردگی کمک کند، ارتباط داشتن با سایر افرادی است که مشکلات مشابهی دارند. ارتباط با سایری به دو علت مفید است:
  • نخست اینکه فرد متوجه می‌شود که در تجربه دردناک خود تنها نیست و افراد مشابهی نیز وجود دارند.
  • دوم اینکه افراد خود را در آینه دیگران می‌بینند و به ضعف‌ها و قوت‌های خود پی می‌برند. به این معنا که ارتباط با سایرین به فرد کمک می‌کند تا با مقایسه خود با آنها توانمندی‌ها و ضعف‌های ویژه خود را کشف کند.

2.کمک کنید با دوستان خود در مورد احساساتشان صحبت کنند: اگر دوست نزدیک و قابل اعتماد ندارند، به آنها در این مورد کمک کنید. گاهی داشتن یک دوست، تمام چیزی است که یک فرد افسرده نیاز دارد. اگر دوست نزدیک دارند ولی مهارت بیان احساسات خود را ندارند، به آنها کمک کنید این مهارت را کسب کنند (می‌توانید با بیان احساسات خود، برای او به الگو تبدیل شوید).

3.آنها را به ورزش کردن تشویق کنید: ورزش کردن علاوه بر اینکه باعث حفظ سلامت جسمانی می‌شود، در روحیه فرد نیز تأثیرات مثبتی دارد که به عنوان یکی از عوامل کاهش حس افسردگی شناخته شده است.

4.ترغیب به انجام فعالیت‌هایی که واقعا دوست دارند: به آنها یاد بدهید کاری را انجام دهند که مورد علاقه شان است. تمامی کسب موفقیت‌ها از راه شکست خوردن و تجربه کردن میسر است. علاقه فرد، یکی از مهم‌ترین عواملی است که باعث می‌شود پس از شکست خوردن به راه خود ادامه دهد.

5.آنها کارهای پرجنب و جوش شرکت دهید: عبارت افسرده هم‌خانواده واژه فِسرده است. به این معنا که فرد افسرده گوشه‌گیر و کم تحرک است. انجام کارهای پرجنب و جوش راهی کم هزینه برای مقابله با اختلال افسردگی است.

6.به بهداشت و آراستگی آنها توجه کنید: زیبایی و تمیز بودن برای افراد حس خوبی ایجاد می‌کند.

7.کیفیت و کمیت خواب آنها را افزایش دهید: خواب مناسب و به اندازه کافی انرژی لازم برای فرد را در لحظات مختلف روز فراهم می‌کند.

8.از آنها حمایت کنید: اینکه فرد یا افرادی از آنها حمایت می‌کنند، بسیار مسرت بخش است. اما با این حال سعی کنید در حمایت کردن از آنها دچار افراط نشوید؛ زیرا ممکن است احساس وابسته بودن بکنند.

9.حتما از یک متخصص روان‌شناس کمک بگیرید: شما و فرزند دارای معلولیت‌تان برای بهبود افسردگی، در تمامی مراحل نیازمند کمک یک فرد متخصص هستید. درست مانند زمانی که دچار بیماری‌های جسمانی می‌شوید و پزشک مراجعه می‌کنید، در زمان تجربه کردن افسردگی نیز به راهنمایی و مشاوره یک فرد آگاه نیاز دارید.

نتیجه‌گیری

به طور کلی افسردگی یکی از اختلال‌های روان‌شناختی رایج عصر حاضر است و تمام افراد آمادگی مبتلا شدن به افسردگی را دارند. اما اینکه عملا دچار افسردگی شوند یا نه به عوامل بسیاری وابسته است.

از جمله این عوامل، عوامل محیطی هستند که قابل کنترل می‌باشند و شما می‌توانید با تغییر دادن ویژگی‌های محیط خانوادگی و فیزیکی مربوط به فرد، از افسرده شدن او جلوگیری کنید.

افراد دارای معلولیت در برخی از عملکردهای خود مشکلاتی دارند و نباید آنها را به صورت کامل ناتوان دانست. همین ناتوان دانستن و نامیدن آنها نقش مهمی در احساس انزوا و افسردگی دارد.

معلولیت به چهار دسته کلی تقسیم بندی می‌شود: معلولیت جسمانی، معلولیت ذهنی، معلولیت حسی و معلولیت گفتاری.

شما می‌توانید برای جلوگیری از افسرده شدن فرد دارای معلولیت اقداماتی انجام دهید، اما بایستی توجه داشته باشید که در انجام هیچ یک از اقدامات دچار افراط یا تفریط نشوید.

مجموعه توانیتو می‌تواند به شما در مراقبت، ارتقاء سلامتی، آموزش و درمان افراد دارای معلولیت و افسردگی خدمات مورد نیازتان را ارائه دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *