توانیتو توانمند سازی برای همه

توانبخشی چیست؟

ت

 توانبخشی مجموعه‌ی وسیعی از فعالیت ها و روش های پزشکی، پیراپزشکی، اجتماعی و آموزشی را شامل می‌شود. در واقع فرآیندی است که در آن افراد با مشکلات حاد یا مزمن جسمی و روحی، به کمک افراد متخصص توانبخشی، سعی در رسیدن به بالاترین سطح استقلال و انجام کارهای خود به تنهایی دارند. هدف درمان در توانبخشی  می‌تواند طیف بسیار عظیمی از شرایط و موقعیت ها را بهبود بخشد.

اهداف توان‌بخشی

انواع مختلف توانبخشی برای بهبود یافتن فرد دارای کم‌توانی، هدف خاص و منحصر به فردی را ارائه می‌کند.

اغلب افراد نقش رشته توانبخشی و افراد متخصص در این رشته را فقط درمان می‌دانند؛ درصورتی که یک نقش مهم این رشته پیشگیری از نا توانی‌هاست. افراد متخصص در این رشته در مواردی می توانند از بروز ناتوانی‌های جدید جلوگیری کنند. در واقع پیشگیری از ایجاد ناتوانی و معلولیت از اهداف اصلی توانبخشی  است.

در توانبخشی از پیشرفت و بدتر شدن معلولیت جلوگیری می‌شود. بسیاری از معلولیت های جسمی و ذهنی هستند که در صورت مداوا در مراحل ابتدایی بروز، از وخامت وضعیت آن‌ها کاسته شده و مشکلات کمتری تجربه می‌کنند.

هدف دیگر توانبخشی افزایش سطح فرهنگی و اجتماعی مردم نسبت به معلولیت هاست. بسیاری از افراد در جامعه به دلیل نداشتن اطلاعات کافی در مقابل افراد کم توان، بعضا با رفتارهای ناشایست سبب ناراحتی و دلخوری این عزیزان در جامعه می‌شوند. یکی از اهداف بسیار جدی در حوزه ی توانبخشی، اطلاع‌رسانی و افزایش آگاهی تمام مردم جامعه در مورد تمام مشکلات حاد و مزمن جسمی و روحی و نیز افراد دارای این مشکلات  است.

هدف افراد متخصص در توانبخشی، تلاش بسیار برای رساندن فرد کم توان به بالاترین سطح استقلال در زندگی است. این افراد می‌کوشند با روش‌های ذهنی و پیش بردن روندهای درمانی جسمی، به نوعی زندگی دوباره به  آنها ببخشند.

از مشکلاتی که به خصوص افراد دارای کم توانی جسمی دارند، ناهماهنگی و نبود امکانات و تسهیلات برای دسترسی این افراد به معابر عمومی، خیابان‌ها و مکان‌های عمومی در جامعه است که این وضعیت به وضوح مصداقی از بی‌عدالتی و توسعه نامتوازن در جامعه ماست. چرا که تمام افراد جامعه با هر شکل و زبان و موقعیت، باید حق برابر در استفاده از امکانات موجود در جامعه  داشته باشند. مسئولین امر باید به این موضوع توجه ویژه داشته باشند؛ چرا که این وضعیت می‌تواند منجر به گوشه‌گیری و حذف افراد معلول و به طور کل «متفاوت» از جامعه شود. البته این امر، مشارکت و همکاری مردم را نیز طلب می‌کند.

گروه‌های عمده توان‌بخشی

گروه‌های درگیر در توان‌بخشی شامل پزشکی، حرفه ای و اجتماعی هستند.

توانبخشی پزشکی: در این حیطه بیشتر به امور درمانی فرد پرداخته می شود. طی آن فرد به کارشناسان و پزشکان این حوزه مراجعه کرده و طبق راهکارها و راهنمایی ها آنها به استقلال در زندگی خود نزدیک تر می‌شود.

توانبخشی حرفه‌ای: در این نوع رشته، ابعاد مختلف شغل قبلی فرد، توانایی و مهارت‌هایی که آن شغل دارد، بررسی شرایط حال حاضر و نیز به دست آوردن اطلاعات راجع به کارهایی که فرد قادر به انجام است، مدنظر است. به علاوه بعد از ورود به کار جدید هم پیگیری انجام می‌شود.

توانبخشی اجتماعی،  در واقع کمک به فرد برای بازگشت به جامعه است. فرد کم‌توان اگر به جامعه برنگردد، علاوه برمشکل جسمی، حتما به دلیل شرایط خاص و مدت زیاد ماندن در خانه، به مشکلات روحی از جمله افسردگی دچار خواهد شد.

اعضای تیم توان‌بخشی

پزشک: که اغلب شامل متخصصین طب فیزیکی، جراح اعصاب، متخصص کودکان، ارتوپد، نورولوژیست، روانپزشک، روماتولوژیست، جراح ترمیمی و جراح پلاستیک، چشم پزشک و متخصص گوش و حلق و بینی می‌شود.

گروه‌های پرستاری: شامل پرستار عمومی، پرستار توانبخشی و روان پرستار

متخصصین علوم توانبخشی: شامل آسیب شناس گفتار و زبان (گفتاردرمانگر)، فیزیولوژیست، شنوایی‌سنج، کاردرمانگر، بینایی سنج و نیز کارشناسان رشته‌ی اعضای مصنوعی (ارتوپدی فنی) هستند.

گروه های روانشناسی: شامل روانشناسی بالینی، استثنایی، عمومی، کارشناسان علوم تربیتی و آموزش استثنایی، مشاورین عمومی و توانبخشی و همچنین نوروسایکولویست ها هستند.

سایر گروه های مرتبط هم عبارتند از: مددکار اجتماعی، خانواده بیمار، مهندس تجهیزات پزشکی، ارزش یاب حرفه‌ای و کاریاب

.

درباره نویسنده

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی‌ها