توانیتو توانمند سازی برای همه

توانمندسازی، فرصتی برای زندگی بهتر

ت

  

توانمندسازی

توانمندسازی  از خلال حرفه ها و حوزه های متفاوتی به شکل یک ساختار مشترک ارائه و ایجاد می‌گردد.از جمله این حرفه ها می­توان به جامعه شناسی، روانشناسیو اقتصاد اشاره کرد.

در هر یک از دیدگاه های نام برده شده بالا، توانمندسازی تعریف متفاوتی دارد. توانمندسازی در تعریف عمومی، فرآیندی چندجانبه و اجتماعی است. این فرآیند وظیفه کمک‌رسانی به افراد را برای در دست گرفتن کنترل زندگی خود بر عهده دارد. 

در سال‌های اخیر، توانمندسازی به عنوان روشی برای مقابله با مشکلات و اختلالات اجتماعی در زمینه های گوناگونی همچون سلامت، تحصیل و فقر، بسیار مورد توجه و تاکید قرار گرفته است. روانشناسان و مددکاران اجتماعی و دیگر فعالان حوزه های مشابه، برای رسیدگی به مشکلات و نیازهای افرادی که از جامعه طرد شدهاند، توانمندسازی پیشنهاد می­دهند. از جمله این افراد و گروه ها می­توان معلولان، زنان، معتادان و گروه های مختلف دیگر را نام برد.

توانمندسازی معلولین

توانمندسازی افراد معلول عبارت است از مجموعه‌ای از راهبردها که در برنامه توسعه قرار گرفته و هدف آن­ها توانبخشی، کاهش فقر، افزایش مشارکت اجتماعی افراد کم‌توان و ناتوان و نیز برابر ساختن فرصت ها است. . به طور کلی این امر، موجب افزایش مشارکت افراد معلول در جامعه، افزایش قابلیت اعتماد به این افراد و نیز زمینه‌ساز کارآفرینی معلولان به وسیله خودشان می­شود. این دسته از افراد به دلیل مشکلات جسمی، ذهنی و اجتماعی که دارند، اغلب  در معرض آسیب هایی مانند عدم دسترسی یا ضعف دسترسی به فرصت های شغلی مناسب، عدم امکان تحصیل ، فقدان درآمد و دیگر مشکلات روحی و روانی قرار دارند. اگر این مشکلات نادیده گرفته شده و شدیدتر شوند، بدون شک خسارات جبران ناپذیری بر اجتماع وارد خواهد آمد.

بنابراین ایجاد فرصت های شغلی مناسب برای افراد معلول، زمینه رشد اقتصادی و اجتماعی کشور را فراهم می‌کند. توجه به آموزش معلولین در رده سنی خردسالی نیز، آسیب های اجتماعی و آسیب های اخلاقی این افراد را به حداقل ممکن رسانده و از انزوا و افسردگی این قشر، جلوگیری خواهد کرد.

توانمندسازی و اجرای برنامه های توانبخشی مبتنی بر جامعه، موجبات پیشرفت عملکردی معلولان را به دنبال خواهد داشت. اجرای این برنامه ها ضمن کاهش چشمگیر ناتوانی های معلولین، استقلال فردی این افراد را  ممکن خواهد کرد.  لازم است که برای مفید واقع شدن این برنامه ها، قوانین روشنی در این زمینه وضع شده و نقش هر یک از کارکنان به روشنی تعریف گردد.  این امر در کنار مشارکت جامعه و دخالت مفید تمام بخش‌ها اعم از آموزش، بهداشت و درمان و حضور معلولین و خانواده و اطرافیان آن­ها در  تصمیم‌گیری ، موجبات خوداتکایی معلولان را فراهم خواهد کرد.

کناره‌گیری این افراد از جامعه و عدم اشتغال آن‌ها در زمینه تولید، ضمن تبدیل این افراد به مصرف‌کننده، مشکلات اجتماعی و فرهنگی زیادی را در اجتماع به  دنبال خواهد داشت. این امر همچنین اثرات بسیار سویی بر اعتماد به نفس معلولین داشته و آنان را از لحاظ روحی‌روانی تخریب می­کند.

فقر یکی از پیامدهای ناگوار عدم اشتغال معلولان به دلیل ناتوانی و یا کم توانی این افراداست. از همین رو یکی از اهداف عمده خوداتکایی معلولین، مبارزه با فقر در زندگی این افراد است. همچنین توانمندسازی با هدف تولید منابع مالی و فیزیکی برای رفع مشکلات معلولان انجام می­گیرد.

توانمندسازی افزون بر ارزش های ذاتی و درونی، ارزش ابزاری نیز دارد. این امر نه تنها در سطح فردی و نه فقط در سطح جمعی دارای معناست،  بلکه بار اقتصادی و اجتماعی چشمگیری داشته و ثمرات سیاسی و فرهنگی بسیاری به دنبال خواهد داشت. این فرآیند به افراد کم‌توان و ناتوان کمک می­کند تا با غلبه بر ناتوانی‌هایشان، کنترل زندگی خود و نیز محیط را درست بگیرند. توانمند سازی با تعریف فرد معلول از خواسته هایش آغاز  می‌شود  و در نهایت فرد را به خود اتکایی و استقلال می‌­رساند.

درباره نویسنده

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی‌ها