بیماری یا اختلال کودک آزاری

اختلال کودک آزاری یا پدوفیلیا چیست؟

بیماری کودک آزاری چیست و چگونه درمان می شود؟

اختلال پدوفیلیا یا کودک آزاری ، از اختلالات و بیماری‌های روانی است که فرد مبتلا به آن گرایش نامتعارفی نسبت به برقراری ارتباط با کودکان و خردسالان دارد. افراد مبتلا به پدوفیلیا یا اختلال کودک آزاری، معمولاً به صورت مخفیانه، این عمل را انجام می‌دهند. اما هستند افراد مبتلایی که آشکارا روابط نامتعارف با کودکان برقرار می‌کنند و به روش‌های مختلف، به توجیه کار خود می‌پردازند.

در ادامه، به صورت مفصل به توضیح و تشریح این اختلال خواهیم پرداخت.

ریشه واژه پدوفیلیا کجاست؟

پدوفیلیا یک عبارت لاتین است. این عبارت متشکل است از دو واژه پدو و فیلیا. پدو به معنی خردسال و فیلیا به معنی عشق می‌باشد. با توجه به این ریشه‌یابی، قطعاً اختلال کودک آزاری، بیماری چند دهه اخیر نیست و افراد پدوفیلی از قرن‌ها پیش در کشورهای مختلف جهان، وجود داشته‌اند.

ریشه‌های پدوفیلیا با توجه به تحقیقات انجام شده، افراد مبتلا به این اختلال، صرفاً به یک علت خاص این گرایشات را پیدا نمی‌کنند. یا آن که، این افراد، صرفاً از گروه یا تیپ خاصی از جامعه، سر بر نمی‌آورند.

در واقع نمی‌توان گفت که افراد مبتلا به پدوفیلیا، صرفاً به علت انتقام یا کینه‌توزی، به آزار جنسی کودکان می‌پردازند. اما شوک‌های شدید عاطفی، یا طرد عاطفی در دوران کودکی، از جانب سایر هم‌سالان، می‌تواند یکی از ریشه‌های ابتلا به پدوفیلیا و گرایش به کامیابی جنسی از خردسالان باشد.

علائم افراد مبتلا به اختلال پدوفیلیا

علائم ابتلا به اختلال کودک‌آزاری یا پدوفیلیا، در تعریف و چارچوب مشخصی قرار نمی‌گیرد. اما علائم معمول مبتلایان به این اختلال، به شرح زیر است:

  • عدم برقراری ارتباط اجتماعی با گروه هم‌سالان
  • رفتار بزرگ‌سالانه با کودکان
  • ابتلا به سایر اختلالات روانی
  • قربانی تجاوز و طرد عاطفی در دوران کودکی
  • داشتن جایگاه اجتماعی مقبول
  • انتخاب شغل‌های مرتبط با کودکان
  • ازدواج با افراد کم سن و سال
  • گرایش به کودکانی که دچار کم‌توجهی و کمبود محبت هستند
  • گرایش به کودکان جذاب، از خانواده‌های ثروتمند
  • سرگرم شدن بابازی‌ها و فعالیت‌های کودکانه
  • جمع‌آوری و بایگانی وسایل کودکانه و اسباب‌بازی
  • گرایش به کودکان خجالتی
  • گرایش به کودکان دارای معلولیت
  • و …

تحریک و ارضای افراد مبتلا به اختلال کودک آزاری

افراد مبتلا به اختلال پدوفیلیا یا کودک‌آزاری، معمولاً از طریق افراد فامیل و خانواده، از طریق دوستان، آشنایان و همسایه‌ها، طعمه‌های خود را شناسایی می‌کنند. سپس در فرصتی مناسب، با ابراز محبت، با خرید اسباب‌بازی یا خوراکی، و یا حتی با اجبار، با کودکان خلوت می‌کنند. تماس آنها با کودکان، از طریق تماس چشمی، تماس بدنی، آغوش گرفتن، فشردن، عکس گرفتن، بوسیدن‌های پیاپی، و در مواردی برقراری رابطه جنسی است. افراد مبتلا به این اختلال، معمولاً در روابط زناشویی‌شان نیز دچار اختلال و مشکل خواهند بود.

درمان اختلال پدوفیلیا

متاسفانه درمان قطعی برای اختلال پدوفیلیا، وجود ندارد. تنها میتوان با روان‌کاوی و دارو درمانی، با این گرایشات، مقابله کرد. البته لازم به ذکر است که افراد مبتلا، خود به تنهایی، به دنبال درمان نیستند و ابتلای خود را نمی‌پذیرند. غالباً کسانی می‌توانند این بیماری را کنترل کنند که اطرافیان‌شان از گرایش آنها باخبر باشند و برای درمان فکری کنند.

هر چند که برای کنترل و مقابله با پدوفیلیا، همکاری و پذیرش بیماری، به صورت کامل از طرف فرد مبتلا، وجود داشته باشد.

دیگر آن که روانکاوی و روان‌پزشکی، به صورت هم‌زمان برای کنترل این اختلال توصیه می‌شوند.

روان‌درمانی شناختی، یکی از راه‌های کنترل گرایشات جنسی به خردسالان است. در این روش، فرد مبتلا، می‌آموزد که چگونه، نیازها و گرایشات خود را کنترل نماید.

هم‌زمان با روان‌درمانی شناختی، دارو درمانی نیز، اغلب با تجویز داروهایی که بتواند هورمون تستوسترون مردان را کنترل کند، آغاز می‌شود.

استفاده از داروهای کاهش میل جنسی معمولاً بین سه تا ده ماه به زمان نیاز دارد، تا مؤثر واقع شود.

توصیه‌هایی برای مراقبت از کودکان در برابر افراد مبتلا به پدوفیلیا

آموزش درست به کودکان، در سنین مختلف، یکی از بهترین راه‌کارهاربرای جلوگیری از سوء استفاده‌های جنسی است. برای این منظور از یک مشاور کودک کمک بخواهید، تا بتوانید، با توجه به روحیات، شرایط و سن و سال کودک خردسال‌تان، آموزش‌های لازم را به او بدهید.

کودکان باید بیاموزند که در موارد خاصی به هیچ وجه راز نگه دار و پنهان کار نباشند و اگر کنار کسی، احساس ترس و ناامنی داشتند، حس خود را با قدرت و بدون واهمه بیان کنند.

دیگر آن که والدین می‌توانند، افرادی مانند پلیس، افراد قابل اعتماد خانواده، فامیل و همسایه را به کودک بشناسانند، تا در صورت عدم حضور خودشان، کودک بدون پشتوانه نباشد و احساس ترس و تنهایی نکند.

همچنین لازم است که فرزند شما، اطلاعات شخصی شما و خودش را شامل، نام ونام خانوادگی، شماره موبایل، تلفن منزل، نشانی و … بداند تا در صورت لزوم، از آنها استفاده شود.

نکته بسیار مهم این است که والدین مراقب باشند که کودک خردسال‌شان را با این آموزش‌ها و حذرباش‌ها، نترسانند و مظطرب نکنند. به همین دلیل است که برای آموزش صحیح، کمک گرفتن از مشاوران کودک توصیه می‌شود.

جمع‌بندی

اختلال پدوفیلیا یا کودک‌آزاری، از اختلالات و بیماری‌های روانی است که فرد مبتلا به آن گرایش نامتعارفی نسبت به برقراری ارتباط با کودکان و خردسالان دارد.

با توجه نام کهن پدوفیلیا، قطعاً اختلال کودک‌آزاری، بیماری چند دهه اخیر نیست و افراد پدوفیلی از قرن‌ها پیش در کشورهای مختلف جهان، وجود داشته‌اند.

نمی‌توان گفت که افراد مبتلا به پدوفیلیا، صرفاً به علت انتقام یا کینه‌توزی، به آزار جنسی کودکان می‌پردازند. اما شوک‌های شدید عاطفی، یا طرد عاطفی در دوران کودکی، از جانب سایر هم‌سالان، می‌تواند یکی از ریشه‌های ابتلا به پدوفیلیا و گرایش به کامیابی جنسی از خردسالان باشد.

تماس افراد پدوفیلی با کودکان، از طریق تماس چشمی، تماس بدنی، آغوش گرفتن، فشردن، عکس گرفتن، بوسیدن‌های پیاپی، و در مواردی برقراری رابطه جنسی است.

افراد مبتلا به این اختلال، معمولاً در روابط زناشویی‌شان نیز دچار اختلال و مشکل خواهند بود.

افراد مبتلا، خود به تنهایی، به دنبال درمان نیستند و ابتلای خود را نمی‌پذیرند. غالباً کسانی می‌توانند این بیماری را کنترل کنند که اطرافیان‌شان از گرایش آنها باخبر باشند و برای درمان فکری کنند که گاهی این افراد نیاز به یک پرستار دارند تا از آنها به طور مداوم نگهداری کند.

روانکاوی و روان‌پزشکی، به صورت هم‌زمان برای کنترل این اختلال توصیه می‌شوند. روان‌درمانی شناختی، یکی از راه‌های کنترل گرایشات جنسی به خردسالان است. در این روش، فرد مبتلا، می‌آموزد که چگونه، نیازها و گرایشات خود را کنترل نماید. در نهایت این که آموزش درست به کودکان، در سنین مختلف، یکی از بهترین راه‌کارهاربرای جلوگیری از سوء استفاده‌های جنسی است.

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *