توانیتو توانمند سازی برای همه

مشکلات پزشکی و درمانی معلولین

م

مقدمه:

معلولین مشکلات بسیاری دارند و بیماری معلولیت ممکن است علت و دلایل متعدد و متفاوتی داشته باشد و به‌طورکلی به دودسته مادرزادی و یا سوانح تقسیم می‌شود.

اگر علت معلولیت مادرزادی باشد چون ژنتیک در کار است امکان درمان مشکل و گاهی غیرقابل امکان است. اما اگر معلولیت به سبب سوانح غیرارادی باشد می‌توان از علم پزشکی که امروزه بسیار به کمک انسان آمده است، استفاده کرد و معلولیت را تا حد امکان برطرف نمود و یا کیفیت زندگی معلولین عزیز را بالا برد.

دیوید دارو که متخصص جراحی اعصاب در دانشگاه مینه سوتا است به همراه یک تیم پزشکی توانستند با انجام آزمایش‌ها و کارگذاری یک دستگاه الکتریکی به روش ایمپلنت در بدن بیماران ضایعه نخاعی، به دو تن از این بیماران حق راه رفتن را دوباره بازگردانند. انتشار این خبر توانست زندگی و روحیه مثبت را در بین معلولین ایجاد نماید.

اما این درمان‌های ترکیبی و انجام آزمایش‌ها، بسیار هزینه‌بر است و البته که چون فعلاً در حد آزمایش است ممکن بوده تا بر روی تمامی بیماران جواب ندهد و هزینه و ورزش‌های سخت جواب مثبتی برای بیمار در پی نداشته باشد و همین امر سبب دلسردی و افسردگی بیمار گردد.

درواقع بیماران معلول به دو وجه درمان نیاز دارند:

درمان فیزیکی(فیزیوتراپی، وسایل درمان مختص بیماری)، درمان روحی(روان‌شناس، روان‌پزشک)

اما برای هر دو درمان نیاز به امکانات و کمک‌هزینه‌هایی است که در کشور ما در حالت عادی با مشکل مواجه است.

۱-شهرهای دورافتاده و امکانات محدود

شهرهای دورافتاده ایران خیلی به‌ندرت از امکانات رفاهی و کوچک‌ترین امکان درمانی برای معلولین برخوردار هستند به‌عنوان‌مثال عابر پیاده، ایستگاه اتوبوس و پزشکان حاذق که بتوانند ورزش‌های فیزیوتراپی را در همان شهر انجام دهند بسیار کم است. عموماً پزشکانی که در حوزه بیماری معلولیت فعالیت می‌نمایند در شهرهای بزرگ فعالیت می‌کنند.

این تعداد کم امکانات و توجه پراکنده به این قشر مظلوم که حدود ۱۰%افراد جامعه را تشکیل می‌دهند، می‌تواند یک تأثیر منفی در روحیه آنان بگذارد.

۲-بهزیستی و کمک‌هزینه

هزینه‌های درمانی و پزشکی معلولین مربوط به بهزیستی، بیمه‌های درمانی طرف قرارداد است اما بهزیستی رسیدگی مناسب و درخور شرایط بیماران را تا به اکنون نتوانسته است به‌صورت مناسب و درخور برای بیماران معلول عزیز فراهم آورد.به‌عنوان‌مثال کمک‌هزینه‌ای که بهزیستی برای بیماران معلول ماهیانه در نظر گرفته است ماهی ۱۰۰هزار تومان است که باوجود گرانی‌های اخیر و تغییر اوضاع‌واحوال تولید پوشک، این مبلغ تنها کفاف نیمی از ماه را برای معلولین می‌دهد.

۳-وسایل درمانی مناسب

معلولین برای ادامه زندگی و حیات به‌صورت عادی، باید به‌طور مداوم از وسایل بهداشتی مناسب بیماری خود استفاده کنند. این مصرف مداوم خود ممکن است سبب بروز مشکلاتی ازجمله رفاهی و روحی شود.به‌عنوان‌مثال استفاده از سوند برای یک بیمار معلول باید ۲بار در هفته باشد و حتماً باید این وسایل استریل شده و در صورت ناتوانی مالی دوباره استفاده گردد.

برای استریل کردن این وسایل باید از مواد ضدعفونی‌کننده قوی و گران‌قیمت استفاده شود که تهیه آن برای تمامی این بیماران مقدور نیست و همین امر ممکن است سبب بروز بیماری‌های دیگری ازجمله عفونت‌های ادراری و اضافه شدن مشکلی بر مشکلات قبل بیماران معلول عزیز گردد.معلولینی که به این بیماری دچار هستند اگرچه انواع متفاوت دارند اما مهم‌ترین و سخت‌ترین نوع معلولیت ضایعه نخاعی است که این نوع از بیماری معلولیت، سبب نداشتن حس‌های حرکتی، درد و هرگونه مشکلات دیگر می‌شود.

بهزیستی و هلال‌احمر مکلف هستند که یک سری از داروها و وسایل بهداشتی و درمانی را در اختیار معلولین قرار دهند اما این امکانات یا به‌صورت مستمر نیست و یا در فاصله‌های زمانی مناسبی در اختیار آنان قرار نمی‌گیرد که این امر می‌تواند یک نکته منفی و مشکل‌آفرین برای بیماران معلول عزیز باشد.اینکه معلولین نتوانند درد خود را حس کنند درواقع بدان معنا است که نمی‌توانند به پزشک خود برای بیماری نهفته‌ای که دارند اطلاع دهند.

به‌عنوان‌مثال اگر یک بیمار معلول دچار پوکی استخوان شود ازآنجاکه حسی در پاها و دستان خود ندارد و اولین مشخصه این بیماری درد است نمی‌تواند پزشک خود را از این بیماری مطلع سازد و سبب می‌شود تا کیفیت و کمیت زندگی یک معلول به خطر بیافتد.

یا مثالی دیگر: زخم بستر است. بیماران معلول زیادی، دچار این بیماری می‌شوند. زخم بستر به سبب یکجا ماندن در مدت بسیار زیاد ایجاد می‌شود که اگر پرستار یا شخص دیگری معلول را جابه‌جا نکند درنتیجه عارضه‌های این بیماری به‌سرعت در بدن فرد بیمار مشاهده‌شده و درمان آن ممکن است سبب مکدر نمودن خاطر بیمار و اطرافیان گردد.

۴-فشار زیاد بر اندام‌های تحتانی و تحلیل رفتن اندام‌های حرکتی

مشکل درمانی دیگری که معلولین عزیز در درازمدت ممکن است با آن مواجه شوند فشار زیادی است که براثر نشستن بر اندام‌های تحتانی بدن مانند باسن و استخوان لگن، وارد می‌شود.این فشار بیش‌ازحد و مداوم سبب می‌شود تا استخوان‌ها فرسوده و ساییده شوند و ازآنجاکه خود فرد بیمار حس درد را ندارد متوجه نمی‌شود اما بدن از درون و گاهی هم به‌صورت ظاهری و مشهود تحلیل رود.

معلولینی که بر روی ویلچر می‌نشینند با مشکل تحلیل اندام‌های حرکتی مواجه هستند. هر چه ما از اندام‌های حرکتی خودکار، فعالیت و ورزش بخواهیم آنان جوان و سالم‌تر می‌مانند اما اگر مدت‌های زیادی بااندام‌های حرکتی خود حرکت نکنیم به‌ندرت تحلیل رفته و ضعیف و ضعیف‌تر می‌شوند.معلولین عزیز این را می‌دانند که از زمانی که این بیماری بر آن‌ها عارض می‌شود تنها یک مدت‌زمان مشخص برای بازیابی اندام‌های خوددارند و هر چه درمان و ارتباط با پزشک را به تعویق بی اندازند شانس بازگرداندند اندام‌های خود را کاهش می‌دهند.

برگرداندن اندام‌های حرکتی اگر هم ممکن باشد هزینه و زمان زیادی را مطالبه می‌کند هم‌چنین باید امکانات پزشکی مناسب و درخور با بیماری در دسترس بیماران باشد که این امکان همان‌طور که در مورد ۱بیان شد در شهرهای کوچک وجود ندارد و یا کامل نیست.معلولیت با توجه به پیشرفت‌های علمی شاید کم‌کم به‌راحتی بتواند درمان شود اما تا این درمان همه‌گیر و در ایران شیوع پیدا کند ممکن است برخی از بیماران معلول که اکنون در پی درمان هستند را در برنگیرد و همین امر می‌تواند یک نکته منفی و قابل اندیشه در مورد مشکلات پزشکی و درمانی معلولین به‌حساب آید.

اما یک نیاز حیاتی معلولین احتیاج به پرستار و یا مربی مناسب است. معلولین برای انجام کارهای روزانه خود نیاز به یک پرستار تمام‌وقت و یا نیمه‌وقت دارند اما اگر بهزیستی مددکارها ویا مربی‌هایی را به‌طور رایگان در اختیار معلولین عزیز قرار ندهند همین ممکن است برای خانواده‌هایی که پرستاری از معلولین برایشان امکان‌پذیر نیست یک مشکل باشد.

درباره نویسنده

وحید رجبلو

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی