توانیتو توانمند سازی برای همه

معرفی هنرمندان دارای معلولیت

م

آیا کسب و کار هنری معطوف به افراد خاصی است؟

چه افرادی در این عرصه به موفقیت رسیدند؟

وقتی به هنرمندان فکر می‌کنیم، معمولا به مهارت، خلاقیت و بینش آن‌ها توجه داریم. در ذهن ما، هنرمندان مشهور غالبا روی پایه‌های نبوغ قرار می‌گیرند و عمدتا از بقیه افراد جدا می‌شوند.

اصطلاح هنر در افراد دارای معلولیت گاهی محدود به آثار هنری است که در درجه اول برای مخاطبان دارای معلولیت در نظر گرفته شده است، اما امروزه بسیاری از هنرمندان در این زمینه آثاری را خلق می‌کنند که مورد تحسین همه افراد با هر سلیقه‌ای قرار می‌گیرد.

هنر در افراد دارای معلولیت نشان دهنده حرکت به سمت خود مختاری در عرصه فرهنگ است. هنرمندان دارای معلولیت آگاهانه در حال تغییر شکل افکاری هستند که همیشه از آن‌ها چنین انتظاری را ندارند.

ما در این مقاله سعی داریم نگاهی اجمالی به هنرمندان مشهور جهان بپردازیم که با وجود محدودیت‌های وجود داشته، تعجب همه را برانگیخته‌اند!

«توانیتو»با در نظر گرفتن بهترین گروه درمانی، به یکی از سایت‌های نمونه‌ای تبدیل شده که در حال حاضر بسیاری از افراد دارای معلولیت جامعه برای دریافت خدمات توانبخشی خود، به آن مراجعه کرده و به سادگی از پس آن برآیند.

  • ون گوگ

وینسنت ون گوگ با یک ضایعه مغزی متولد شد و همچنین از اختلال دو قطبی نیز رنج می‌برد. او آثار هنری خود را با سرعتی بسیار سریع خلق می‌کرد(احتمالا زمانی که از اختلال دو قطبی دور بود).

اعتقاد بر این است که پزشک وی، دکتر گاشت، داروهایی برایش تجویز کرده بود که عوارض جانبی ناشی از آن‌ها باعث دیدن لکه‌های زرد برای او بود.

علایمی که ون گوگ تجربه کرده بود، ممکن است در هنر او نقش داشته باشد. به عنوان مثال، اعتقاد بر این است که ظاهر نقاشی‌های او می‌تواند الهام گرفته از هاله واقعی نور باشد که در اطراف اشیاء به دلیل تورم شبکیه به وجود آمده است. در حالیکه برخی مورخان بر این باورند که او دوست دارد از رنگ زرد در هنرش بیشتر استفاده کند.

  • فرانسیسکو گویا

او به عنوان یکی از بهترین نقاشان پرتره در تاریخ شناخته شده است. بر اساس زندگینامه فرانسیسکو، نقاشی‌های او به  دو دوره قبل و بعد بیماری او تقسیم می‌شود. کارشناسان معتقدند که این نقاش عمدتا از مشکلات عصبی ناشی از سفلیس رنج می‌برده است.

وی سر درد، سرگیجه، کم شنوایی، مشکلات بینایی و حتی مشکلات تحرک را تجربه کرده است. عوامل زیادی وجود دارد که ممکن است در بیماری او نقش داشته باشد. او برای درمان سفلیس، از پمادهای ساخته شده از جیوه استفاده می‌کرد و همچنین بسیاری از موادی که برای نقاشی به کار می‌برد نیز حاوی سرب بود.

مجموعه چنین مشکلاتی منجر به یک دوره افسردگی و کاهش وزن شد. اما فرانسیسکو نقاشی را ادامه داد. سرانجام ناشنوا شد، اما هنر تجسمی او ادامه یافت.

نقاشی‌های اولیه او واقع بینانه تر بود، اما با پیشرفت بیماری، هنر او نمایشی تر و تخیلی تر شد. بیماری او توانایی‌های او را محدود نکرد، فقط باعث دگرگونی آن‌ها شد.

  • هنری ماتیس

هنری ماتیس پس از جراحی مربوط به سرطان، مجبور به استفاده از صندلی چرخدار شد. او ۱۴ سال آخر زندگی خود را «زندگی دوم» نامید، زیرا احساس می‌کرد این دوره به او اجازه می‌دهد تا در اولویت‌های خود تفکر کند تا آنچه که می‌خواهد را انجام دهد.

ماتیس روش‌های هنری خود را متناسب با زندگی ویلچری تطبیق داد. او شروع به ساخت آثار هنری با استفاده از اشکال کاغذ رنگی کرد. ماتیس این کاغذها را توسط دستیارش به روی یک کاغذ بزرگ نصب شده بر روی دیوار هدایت می‌کرد تا نهایت الگوی اولیه تصویر را ترسیم کند.

هنری ماتیس در این مدت مثل قبل قادر به مسافرت نبود، اما از طریق هنرهای تجسمی خود می‌توانست زیبایی‌های اطراف خود را تجربه کند.

  • میکل آنژ

متخصصان بر سر این مساله که آیا میکل آنژ نقرس داشته یا استیو آرتریت با یکدیگر هم نظر نیستند. اما در هر صورت کاملا مشخص است که نقاش و مجسمه ساز مشهور با دستان خود بر سر عملکرد آن‌ها، مشکل قابل توجهی داشته است. او درد، محدودیت عملکردی و تحرکی را در دست و پا خود تجربه کرده است.

با وجود محدودیت‌های به وجود آمده برای او، این هنرمند تا حدود سن ۸۹ سالگی به هنر خود ادامه داد !

هرچند برخی افراد مشکلات سلامتی او را ناشی از استفاده بیش از حد بدن می‌دانند، زیرا باعث آسیب مفاصل می‌شود، اما از طرفی برای افراد مبتلا به آرتریت، بهترین کار برای مفاصل حرکت و فعالیت است تا سلامتی را طولانی تر کند.

  • کریستی براون

این نویسنده ایرلندی، با بیماری فلج مغزی دست و پنجه نرم می‌کرد، به گونه‌ای که تنها می‌توانست با انگشت پای چپ خود کار نوشتن یا تایپ را انجام دهد. زندگی او با این اختلال نهایتا منجر به نوشتن خاطراتی شد با عنوان«پای چپ من» که در سال ۱۹۸۹ فیلمی از این کتاب ساخته شد. 

موفقیت براون نمونه‌ای بارز از این است که اجازه ندهید عقاید از پیش تعیین شده جامعه درباره ناتوانی‌ها، شما را عقب بیندازد.

هنگامی که کریستی براون به دنیا آمد، پزشکان از والدین او خواستند که وی را برای مراقبت به یک بیمارستان بفرستند، اما والدین او تصمیم گرفتند او را در خانه پرورش دهند. در نهایت این تصمیم برای براون فرصتی ایجاد کرد تا روزی در عرصه نویسندگی به هنرمند با ارزشی تبدیل شود.

سایت«توانیتو»با تحقیقات گسترده در زمینه چگونگی خدمات رسانی آنلاین، موفق به ایجاد پایگاه خدمات رسانی آنلاین در زمینه توانبخشی و سلامتی به افراد دارای معلولیت شده است. این گروه از افراد جامعه با استفاده از توانیتو می‌توانند بسیاری از کارهای مربوط به سلامتی خود را دریافت کنند.

نتیجه گیری…

در بین افراد دارای معلولیت، هنرمندانی وجود دارند که سعی می‌کنند محدودیت و معلولیت را از خود بزدایند. هنرمندانی که شرایط خود را پذیرفته‌اند، با خود کنار آمده‌اند و با هنر خود باعث افتخار می‌شوند.

درگیر شدن با هنرهای مختلف می‌تواند در روند شکل گیری هویت موثر باشد. چه بسیار افرادی که در سرتاسر جهان، که با رسیدن به این نکات مهم، با وجود محدودیت‌های مختلف از نظر جسمی، توانسته‌اند بر همه سختی‌ها فایق آمده و نام خود را در شکل گیری هنری تازه به معرض نمایش بگذارند. این افراد همواره برای همه مردم دارای ارزش و فخر بسیار هستند و آثارشان باعث لطافت روح و آرامش روان آن‌ها است.

درباره نویسنده

سارا رجبلو

ارسال دیدگاه

توانیتو توانمند سازی برای همه

ما را دنبال کنید

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

بایگانی‌ها